Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Ελληνάρες

Τη μία βλέπεις αυτό και θέλεις να απαντήσεις




Απαντάς λοιπόν ότι μπορεί και να είμαστε (με 10% χρυσή αυγή μάλλον είμαστε) αλλά και εσείς βγάλατε πρώτο κόμμα το UKIP του Farage που λέει ότι οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι είναι κατώτεροι λαοί #irony .

Και μετά βλέπεις αυτό:
Και λες δεν μπορεί είναι photoshop οπότε πας στο προφίλ της και τι να δεις?
https://www.facebook.com/OfficialSofiaVergara/posts/739854882739215

Ότι δεν είναι photoshop. Όλα τα σχόλια έγιναν και είναι πραγματικά, όχι κολλητά το ένα με το άλλο αλλά έγιναν. Ο Ελληνάρας, πήγε και έψαξε μια Κολομβιανή ηθοποιό/μοντέλο για να τη βρίσει επειδή υποστηρίζει τη χώρα της.

Γίναμε έτσι λόγω κρίσης? Όχι πάντα ήμασταν απλά τώρα μας βγαίνει πιο "φυσικά". Δεν πρέπει να πάμε και μακρυά για να δούμε που κρυβόντουσαν όλοι αυτοί

Είναι ο αδερφός, φίλος, θείος, ξάδερφος, συνάδελφος. Είναι αυτός που θέλει να πάρει πίσω την Πόλη  από τους Ντούρκους αλλά κάνει την κότα όταν του κόβουν το μισό μισθό, είναι αυτός που χαίρεται όταν απολύουν κόσμο που "λουφάρει" κατά την άποψή του και ζημιώνει το δημόσιο αλλά έχει το αυθαίρετο με ρεύμα, νερό και τηλέφωνο μέσω γνωστού.

Είναι αυτός



 που βαράει μια γυναίκα που την αδικεί το κράτος στα μουλωχτά, γιατί και είναι ηλίθιος επειδή βαράει γυναίκα και δεν έχει καν τα αρχίδια να το κάνει στα ίσια.

Αυτά βλέπω κάθε μέρα και χαίρομαι που έφυγα από την Ελλάδα.

Ξέρω πως υπάρχουν και Έλληνες που δεν είναι έτσι, αλλά το 23% ψήφισε το κόμμα αυτών των προτώζοων



ένα άλλο 10% ψήφισε τους Ναζί
Ένα 8% ψήφισε το ΠΑΣΟΚ με άλλο όνομα, ένα 6% ψήφισε τον αχυράνθρωπο του μεγαλοκαναλάρχη - εργολάβου και ένα 42% αποφάσισε ότι δεν τον απασχολεί αυτό που ζει τα τελευταία χρόνια (εξαιρούνται οι αναρχικοί που δεν ψηφίζουν λόγω ιδεολογίας).

Υ.Γ.
Όχι δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ. Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά όταν έρθει στην εξουσία θα αρχίσουν τις κωλοτούμπες.


Πηγές:
Λέμε όχι στη χρυσή αυγή
Παρατηρητήριο μνημονιακών, νεοφιλελεύθερων και άλλων ψυχάκηδων



Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Είναι το Η.Β. η γη της επαγγελίας?

Τον Ιούλιο κλείνω δύο χρόνια στην Αγγλία, δύο χρόνια σε μια καινούρια ζωή με καινούριους ρυθμούς, καινούριους φίλους, καινούρια δουλειά. Είναι όμως το Η.Β. και η Αγγλία ειδικότερα η γη της επαγγελίας για όλους τους κατατρεγμένους Έλληνες που ψάχνουν για δουλειά?

Να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Όπως για τον Ιταλό σαν την Ιταλία δεν έχει πουθενά, σαν τον Γάλλο σαν τη Γαλλία δεν έχει πουθενά, σαν τον Ισπανό σαν την Ισπανία δεν έχει πουθενά έτσι και για τον Έλληνα δεν έχει πουθενά. Μου λείπουν αφάνταστα πράγματα από την πατρίδα όπως το φαγητό, ο καιρός (όχι όμως ο καύσωνας με τους 45 βαθμούς), οι γονείς, οι φίλοι, τα μέρη που είχα σαν στέκια και άλλα πράγματα. Αν με ρωτήσεις όμως αν θα γύρναγα πίσω θα έλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη όχι. Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει εμένα να λέω όχι και φαντάζομαι ότι στη θέση μου θα είναι πολλοί από όσους ζούνε στο εξωτερικό.

Είναι οι παρέες? Είμαι τυχερός και έχω κάνει αρκετούς φίλους εδώ στην Αγγλία, Ιταλούς, Τούρκους, φυσικά Έλληνες, Γάλλους, Πορτογάλους, Καναδούς. Άγγλους όμως? Εκτός από κάποια άτομα στη δουλειά που ταιριάζουν τα χνώτα μας και ένα δύο άλλα άτομα δεν μπορώ να πω ότι ταιριάζουμε οι δύο λαοί.
Είναι ο καιρός?

Φυσικά όχι!
Είναι το φαγητό?

Εδώ γελάμε.
Είναι η διασκέδαση? Ίσως, μιας και εδώ έχω γλυτώσει από τα σκυλάδικα και η μουσική που γούσταρα από μικρός (Rock και blues) είναι διαθέσιμη παντού, από Pubs μέχρι μουσικές σκηνές με live μουσική. Αλλά μην μπλέξεις με μεθυσμένους αγγλάρες αργά το βράδυ, την έβαψες.

Τι είναι λοιπόν? Πολύ απλά είναι το ότι εδώ δουλεύοντας μπορείς να ζήσεις ανθρώπινα, νιώθεις ότι σε σέβονται, μπορείς να ονειρευτείς. Μην τρέφουμε αυταπάτες, όπως λέει και ο Δημήτρης στο Blog του "στον καπιταλιστικό κόσμο, ο εργάτης είναι πάντα εργάτης". 

Και εδώ υπάρχουν φαινόμενα εκμετάλλευσης, zero hour contracts τα λένε, και πολλοί Άγγλοι δουλεύουν έτσι. Είναι εκείνοι που σου φτιάχνουν τον καφέ στα Costa ή στα Starbucks αλλά και πολλοί ειδικευμένοι εργάτες και επαγγελματίες.

Εδώ δεν μπορούν να σπουδάσουν όσοι θέλουν παρά μόνο όσοι μπορούν, αλλά εδώ με το χαρτί από το αντίστοιχο τεχνικό λύκειο μπορείς να βρεις δουλειά. Εδώ αν δουλεύεις και προσπαθείς θα ανταμειφθείς. Γυρνάς στο σπίτι από τη δουλειά και δεν είναι τα νεύρα σου έτοιμα να σπάσουν. Δεν χρειάζεται να πας στην εφορία. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ.

Όπως είπαμε και πριν όμως δεν είναι όλα τέλεια. Και εδώ υπάρχει γραφειοκρατία, ειδικά αν μπλέξεις με το Council. Οι ασφάλειες αυτοκινήτου είναι πανάκριβες. Οι συγκοινωνίες είναι πλήρως ιδιωτικοποιημένες που σημαίνει πανάκριβες χωρίς το κόστος να μεταφράζεται σε υπηρεσίες. Το subcontracting δίνει και παίρνει που σημαίνει για κάτι που θα μπορούσε να το κάνει μια υπηρεσία να μπλέκουν 4 ιδιωτικές εταιρείες και το κόστος φυσικά να πηγαίνει στον τελικό καταναλωτή. Αν θέλεις να νοικιάσεις σπίτι είναι πολύ πιθανό να πρέπει να πας μέσω μεσίτη που πολλές φορές είναι εκνευριστικό ειδικά αν στο σπίτι παρουσιαστεί πρόβλημα, πέρα από τα agent fees. Αλλαγή δουλειάς μπορεί να σημαίνει και μετακόμιση μιας και οι αποστάσεις είναι μεγάλες ενώ πολλές εταιρείες είναι έξω από τις μεγάλες πόλεις για να μειώσουν τα κόστη.

Είναι λοιπόν η Αγγλία ο ιδανικός προορισμός? Εξαρτάται, τα ζυγίζεις και βλέπεις. Προσωπικά δεν το μετάνιωσα. Για όσους το σκέφτονται έχω να πω ότι πουθενά δεν είναι εύκολα γιατί όπως ανέφερα και παραπάνω ΚΑΙ εδώ είμαστε εργάτες και για τους εργάτες ποτέ δεν είναι εύκολα.

Υ.Γ.
Εδώ και λίγες βδομάδες (μάλλον μήνες) είναι στα σκαριά μια καινούρια σειρά. Λέγεται Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς και μπορείτε να βρείτε πληροφορίες εδώ:
http://www.pikro-tsai.gr/xenitia/